Nekoliko koraka do prevoda sudskog tumača (za italijanski jezik)

Ovoga puta pišem o prevođenju. Imam potrebu da objavim ovakav tekst da bih olakšala brige mnogim sadašnjim i budućim klijentima kojima je potreban prevod sudskog tumača za italijanski jezik.


A vi, dragi čitaoci, iz istih razloga, birajte sudskog prevodioca čije ime i prezime znate, a koje ćete pronaći na sajtu Izvršnog Veća Vojvodine! Za vaš novac imate pravo da znate ko vam prevodi dokumente i ko dolazi u posed vaših privatnih ili poslovnih podataka, jer taj isti prevodilac vama garantuje i diskreciju i mora znati kome ide na ruke dokument overen njegovim pečatom!

 No, vratimo se našoj priči: Često se dešavalo da zbog "pogrešnih koraka" pojedini ljudi moraju da traže kopiju prevoda, ili originalne dokumente, da izgube mnogo vremena i potroše još više novca za nešto što bi trebalo brzo i rutinski da se odradi.

VAŽNO JE  ZNATI: Sudski tumači su uglavnom prevodioci sa iskustvom, profesionalci koji rade i druge vrste prevoda. Naravno, svako se vremenom specijalizuje za određenu oblast ili više voli da radi prevode baš iz te oblasti koja mu je poznatija. Ako vam je potreban prevod, pre nego što kvantitativno pitate za cenu, pošaljite tekst prevodiocu na procenu i on će vam ponuditi cenu, odnosno napraviti procenu i saopštiti da li može da prihvati takav tekst (neko je recimo stručnjak za tehničke prevode, ali ne i za medicinu).

Pokušaću da napišem svojevrsno "uputstvo za upotrebu" prevoda overenih pečatom stalnog sudskog tumača:

KORAK 1- OBEZBEDITE PRAVE INFORMACIJE

Ovaj korak je polazna tačka za uspešnu realizaciju svega. Najpre morate znati- koji su vam dokumenti potrebni- originalni, koje je dokumente potrebno prevesti, da li je neophodno overiti Haškim apostilom samo prevode ili i originale i gde pomenute dokumente možete da nabavite.
Obično spisak dokumentacije, recimo u Ambasadi, dobijate u pisanoj formi, ili recimo od ustanove u Italiji ili Švajcarskoj, za koju aplicirate.

stemma 1861/1870

Ukoliko vam nešto sa tog spiska nije jasno, pokušajte da stupite u direktan kontakt sa službenicima u Ambasadama koji će vam dati prave informacije. Ako opet imate nedoumice, pozovite ih i pitajte ponovo. Bolje je da u ovoj fazi budete dosadni nego da vam saopšte da vam je dokumentacija nekompletna u trenutku predaje, jer možda rizikujete da "probijete rok" i na kraju ne ostvarite plan da studirate u Italiji, dobijete italijansko državljanstvo ili ugovor o radu sa poslodavcem u inostranstvu.
Iz tog razloga, ovde ću vam navesti korisne linkove zvaničnih predstavništava u Srbiji zemalja u kojima se govori italijanski:
1. Ambasada Italije
2. Italijanski institut za kulturu- za studije i kurseve u Italiji, tražite na centrali odeljenje za školstvo i jedna veoma prijatna gospođa će vam dati sve neophodne informacije
3. Ambasada Švajcarske

KORAK 2: OBEZBEDITE NEOPHODNE DOKUMENTE

Budite spremni na to da ne možete sve da završite u jednom danu, pa se pripremite organizaciono i psihički za čekanje u redovima, plaćanje administrativnih taksi, ponovo čekanje u redovima...I ponesite od kuće dovoljno novca za sve to. Jedan praktičan savet je da recimo na sajtovima referentnih institucija pronađete iznos administrativnih taksi za određene dokumente sa brojevima žiro računa. Pre nego što "krenete u akciju", kod kuće popunite uplatnice, uplatite iznose u najbližoj pošti ili banci, da biste imali sve spremno kada odete u policiju, sud ili kod matičara za željeni dokument. Ako želite da izbegnete dodatne troškove platnog prometa, platite preko e-bankinga ili za sudske takse, kupite u pošti sudske taksene markice. Potvrde od e-bankinga ponesite i za svaki slučaj, tražite da vam na njih udare pečat u banci (meni u Policiji nisu hteli da prihvate potvrdu bez pečata). I ovde vam linkujem sajtove koji bi mogli da vam budu od pomoći:
1. MUP Srbije
2. Ministarstvo pravde 
3. Novi Sad- Virtuelni matičar
4. Ministarstvo prosvete 

Čim u rukama budete imali neophodne originalne dokumente- fotokopirajte ih i skenirajte u PDF formatu!!!


KORAK 3: PREVOD SUDSKOG TUMAČA

Kada tačno i precizno znate šta je potrebno da se prevodi na strani jezik, kontaktirajte sudskog prevodioca i dogovrite se na koji način ćete mu dostaviti dokumente za prevod. Ja, recimo, preferiram da mi klijent pošalje skenirane dokumente putem elektronske pošte, jer mi je svakako fotokopija originalnog dokumenta potrebna, da bih je povezala sa prevodom tog dokumenta. Ako ste original već overili Haškim apostilom, skenirajte mi i poleđinu dokumenta. Međutim, za neke procedure je ipak potrebno da date prevodiocu originalne dokumente, o čemu pišem u nastavku.

OVO BI TREBALO DA ZNATE: Za neke procedure, kao što je podnošenje zahteva za italijansko državljanstvo, potrebno je sa prevodom povezati ORIGINALNE DOKUMENTE- izvod iz matične knjige rođenih, državljanstvo, potvrdu o neosuđivanju- GDE JE I ORIGINAL I PREVOD OVEREN HAŠKIM APOSTILOM I NARAVNO, PEČATOM SUDSKOG PREVODIOCA.
U nekim procedurama potrebno je imati Haški apostil samo na prevodu. Zato, da ne biste imali neprijatnosti i izgubili dragoceno vreme, pre odlaska u ambasadu proverite telefonskim putem šta vam je od dokumenata potrebno, šta se overava Haškim apostilom u originalu, gde je potreban Haški apostil, a gde ne.  Iz tog razloga se nemojte izenaditi ako vas prevodilac pita iz kog razloga vam je potreban prevod sa pečatom sudskog prevodioca.
 Trebalo bi da znate sledeće: sudski prevodilac vam prevodi dokument na strani ili na srpski jezik i za verodostojnost prevoda garantuje svojim pečatom. Prevod je obavezno povezan sa originalom jemstvenikom, odnosno koncem iz klupka koje vidite na slici. Pečat prevodioca stoji i na prevodu i na fotokopiji dokumenta koji je preveden, zajedno sa potpisom i datumom pod kojim je prevod zaveden u Dnevnik sudskih tumača.

STALNI SUDSKI PREVODILAC NEMA APOSTIL I NE OVERAVA DOKUMENTE HAŠKIM APOSTILOM, VEĆ SUD ILI NEKA DRUGA ZVANIČNA INSTITUCIJA.

O tome, govorim u sledećem video snimku:

 

Naglasite prevodiocu koliko vam je primeraka prevoda potrebno. Ako niste sigurni da li vam je jedan dovoljan, za svaki slučaj obezbedite dva primerka prevoda sa pečatom sudskog prevodioca.



KORAK 4: PREUZIMANJE PREVODA

Dogovorite se sa prevodiocem oko preuzimanja prevoda i plaćanja. Ako je naručilac prevoda privredno društvo/firma unapred se dogovorite o svemu kako bi se znalo da li će novac za prevod biti uplaćen na račun ili isplaćen u gotovini.

Poželjno je da klijent i prevodilac zajedno pogledaju prevod na licu mesta, pri čemu klijent mora biti upoznat sa procedurom izrade sudskih prevoda, eventualno, prevodilac bi trebalo da objasni neka svoja "rešenja" koja je koristio u prevodu i institucionalne razlike koje srećemo u Srbiji i Italiji.
Na primer: "Scuola media" u Italiji znači školski ciklus od 5. do 8. razreda, dok je naša srednja škola "Scuola superiore". 

Da bih klijentu uštedela vreme, ja mu nudim mogućnost da urađene prevode pošaljem brzom poštom ili preporučenim pismom,bez obzira na to u kom delu Srbije živi. Na zahtev, klijent može dobiti svoj prevod u PDF-u ili skeniran na e-mail.

Ipak, koliko god se vi trudili da budete uslužni i učinite sve da klijenat bude zadovoljan, ne zaboravite da ovaj posao sa sobom nosi i određene rizike- a to su da se klijent nikada ne pojavi da uzme svoj prevod ili da vam nikada ne plati za izvršenu uslugu.  Naravno, za decu i odrasle kojima je potrebno lečenje u inostranstvu, uvek ću prevode raditi besplatno i ne samo ja, već i oko sedamdesetak mojih kolega.

KORAK 4: OVERA HAŠKIM APOSTILOM

Kada stignete do ovog koraka, vratite se još jednom na korak 1 i proverite da li imate kompletne informacije i kompletnu dokumentaciju. Ako niste sigurni šta je potrebno overiti u sudu, još jednom se informišite kod institucije kojoj predajete prevedene i overene dokumente, šta je potrebno overavati Haškim apostilom, a šta ne. Vrlo precizne informacije nalazimo na sajtu Osnovnog Suda u Novom Sadu, a tu je i broj telefona na koji možete pozvati i pitati sve što vam nije jasno.

Ovako izgleda apostil na prevodu.

VAŽNA INFORMACIJA: Overa Haškim apostilom vrši se u mestu iz kojeg je prevodilac, na primer, na mom pečatu stoji mesto Novi Sad, tako da moji klijenti moraju imati overen dokument u Osnovnom Sudu u Novom Sadu. Ukoliko žive u nekom drugom mestu- tu birokratsku proceduru može da vam obavi bilo ko, pa čak i sudski tumač- ne iziskuje puno vremena, pri tom takvu uslugu ne naplaćujem dodatno, već se na cenu prevoda samo dodaju troškovi overe, na osnovu uplatnice preko koje je uplaćena administrativna taksa.

AKO PREVODITE STRANE DOKUMENTE NA SRPSKI:  informišite se u instituciji kojoj predajete dokumente da li je potrebno da prevod sudskog tumača bude napisan latinicom ili ćirilicom. Posebno radi nostrifikacije diploma, školskih svedočanstava ili prevoda dokumenata za venčanje kod matičara.

Nadam se da sam na kroz ovaj tekst pomogla i potencijalnim klijentima i kolegama sudskim prevodiocima.  a sva dodatna pitanja, uvek vam stojim na raspolaganju. Srećan rad!

Olgica Andrić, stalni sudski prevodilac za italijanski jezik

Italian Lifestyle: Tiramisù: Živeti u Srbiji a sanjati Italiju

Dragi čitaoci, pred Uskrs ću vam posvetiti jedan neobičan, ali, nadam se, zanimljiv i koristan tekst. Kao što iz naslova možete videti, neću se baviti ni časovima italijanskog jezika, niti prevodima sudskog tumača, niti našim humanitarnim projektom. Poštedeću vas ovog puta i parodije na smešne nazive novosadskih lokala, koji se "zovu na italijanskom", a niko nema pojma šta to znači u prevodu. Neću pisati ni kako se proslavlja Uskrs u Italiji, prepusticu vama da sami to pročitate i to na italijanskom!

Kako sam naslov kaže, jednim aspektom italijanskog životnog stila, koji je vrlo omiljen i kod nas, Srba. Iako već skoro dve i po decenije živimo u nenormalnim uslovima, u zemlji gde je nezaposlenost velika a prosečne plate mnogo ispod evropskog nivoa, kada gledamo naše stanovništvo, teško ćete to primetiti. Možda je tajna u tome što živimo tu gde živimo, ali maštamo da smo na nekim drugim prostorima i tako se ponašamo. Jedan od mitova italijanskog životnog stila, slobodno mogu reći je i Tiramisù, slatka poslastica sa dozom kofeina i šećera koja je taman dovoljna da vam da energiju da nastavite svoj italijanski san. Kako je nastao ovaj kolač i da li je moguće reprodukovati ga u Srbiji? Koliko košta jedno njegovo parče u lokalima? Ima li uopšte smisla jesti nešto što nosi taj naziv ako nije napravljen od originalnih sastojaka? Neću se truditi da vam dajem objektivne odgovore, već ću pokušati da vam dam neke kreativne predloge!

Verovatno ovako izgleda Tiramisù u vašem italijanskom snu

TIRAMISU'- POREKLO I ISTORIJA

Nikada nije pouzdano utvrđeno da li ovaj kolač vodi poreklo iz regije Toskana ili Veneto. Prema jednoj verziji, nastao je u gradu Siena krajem 17. veka, kada je taj grad posetio Granduca di Toscana- Cosimo III De'Medici. Pošto je bio veliki gurman, tiramisù beše napravljen u njegovu čast, a kasnije postaje omiljeni slatkiš velikih italijanskih udvarača, jer se verovalo da izaziva uzbuđenje pa čak i da je jak afrodizijak. Savetovalo se, naročito muškarcima, da pre ljubavnog susreta konzumiraju ovu poslasticu ali u umerenim količinama. Da li u tome zaista ima istine, na vama je da istražite!

ORIGINALNI RECEPT

Ako želite zaista da saznate kako se priprema, ako vaš italijanski nije na visokom nivou,pre nego što nastavite čitanje opremite se rečnicima i beležite šta je sve potrebno da kupite da biste napravili "pravi italijanski" tiramisù!

Ingredienti (per sei persone):

500 g di mascarpone

80 g di zucchero

4 uova

250 g di savoiardi

1 tazza di caffè forte (meglio espresso)

1 bicchiere di Marsala

cacao amaro in polvere q.b.

scaglie di cioccolato fondente

Procedimento:

Separare i tuorli dagli albumi.

Montare i tuorli insieme allo zucchero fino a ottenere un composto

bianco e spumoso.

Con un cucchiaio in legno lavorare il mascarpone a temperatura ambiente finché diventa una crema liscia e senza grumi.

Unire al mascarpone il composto di uova e zucchero, amalgamandolo bene.

Montare gli albumi a neve ben ferma con un pizzico di sale e aggiungere con delicatezza alla crema di uova e mascarpone.

Miscelare il Marsala con il caffè a temperatura ambiente.

Aggiungere due cucchiai di acqua.

Immergere velocemente i savoiardi nella bagna così ottenuta: i biscotti dovranno risultare ben imbevuti, ma non completamente zuppi

(in caso contrario si sbriciolerebbero).

Foderare il fondo di una vaschetta in plastica per alimenti con

uno strato di savoiardi.

Quindi stendere uno strato di crema al mascarpone, livellandolo con una spatola. Procedere con un secondo strato di biscotti e coprire con la rimanente crema, avendo cura di tenerne da parte una piccola quantità per la decorazione.

DA LI SE I KOD NAS ZAISTA TAKO PRIPREMA I GDE DA NAĐEMO ORIGINALNE SASTOJKE?

Ne verujem da naši poslastičari prave ovaj kolač sa sirom Mascarpone, koji, istini za volju, može da se nabavi u većim radnjama, ali je za naše uslove jako skup, oko 660 dinara pakovanje od pola kilograma! Bojim se da u ugostiteljskim objektima koriste ovaj instant krem, umesto krema na bazi sira, jaja i preliva od kafe i vina Marsala. Konačni rezultat: veštački ukus i visoka cena, na sajtu jednog italijanskog restorana u Beogradu, nađoh da je 350 dinara!

Isti đavo kao krem šlag samo mnogo više košta! Uglavnom za balkanske muškarce i domaćice sa plastičnim noktima koje rizikuju da iste istope prilikom kuvanja pudinga

Možda je zaista dobar i pravljen sa originalnim sastojcima, ali platiti 2 kolača 700 dinara za naše uslove, mnogo je! Drugi rezultat, još ubitačniji, verovali ili ne 399 dinara po porciji! U kultnom novosadskom restoranu Panter, košta SAMO 160 dinara, ako je verovati cenama sa sajta za online naručivanje hrane. Dakle, za 2 parčeta u Novom Sadu koštaju kao jednu u Beogradu, da li je u Panetru dobar i po originalnom receptu, zaista ne znam, jer sam se uglavnom tamo zaustavljala posle onog što Italijani nazivaju "primo piatto", a pošto su porcije ukusne i ogromne, nije mi padalo na pamet da naručim bilo kakav dezert.

TIRAMISU' REPLIKA ILI KAKO U SRBIJI NAPRAVITI PUNU TEPSIJU (ZA 8 OSOBA) SA BUDŽETOM OD OKO 500 DINARA

 

Moj tiramisù, količina za 8-10 osoba, idealna uskršnja poslastica!

Možda neće biti pravi tiramisù, već njegova replika. Nemate maskarpone? Nije važno, nećemo ga ni koristiti. Jaja su kalorična i sadrže holesterol? Izbacićemo i njih jer su uz sve to i lako kvarljiva.Verovatno će mnogi moj recept smatrati za kulinarsko svetogrđe, ali, napominjem, mi ipak živimo u Srbiji i nismo toliko bogati da posedujemo originale, jer nismo sigurni da su zaista ono što nam legalno prodaju u radnjama. Zato, kada je kopija, neka je bar dobra. U nastavku sastojci koje ja koristim, sa cenama i preporukama gde da kupite!

1. Piškote ("Savoiardi")- na novosadskom Kvantašu kupujem redovno neke domaće, pakovanje od 400 grama je 130 dinara.

2. Sos za natapanje piškota: 3 pune kašičice nes kafe umutiti sa 3 kašičice žutog šećera i preliti sa 250 ml vrućeg mleka. U takvu "belu kafu" možete valjati piškote ili poređati ih u tepsiju i polako preliti i sipati kašikom po piškotama ovako pripremljenu kafu. 

3. Fil: običan puding! Tačnije 2 komada onog što se prodaje u radnjama. Moj savet, uzmite onaj sa ukusom bele kafe, u Univeru jedna kesica košta 26 dinara. Ili jednostavno, kupite u zdravoj hrani 100 grama onog na meru od vanile, čija je cena 25dinara/100 gr, pa ga sami aromatizujte kafom, kapućinom, ili ako imate u kući neki liker od kafe. Sigurno nećete pogrešiti. 

Za pripremu 2 keseice pudinga potreban vam je 1l mleka (oko 80 dinara), ali pošto vam je mleko potrebno i za preliv od kafe, bolje je da odmah kupite pakovanje od 1,5l (oko 110-130 dinara) i 4 kašike žutog šećera ili po vašem izboru šećer, med, neki drugi zaslađivač. Bitno je da natopljene piškote prelivate vrućim pudingom i onda da se čitava smesa na sobnoj/spoljnoj temperaturi skroz ohladi pre nego što je prekrijete providnom folijom i smestite u frižider.

I dekoracija na kraju: crna čokolada, savetujem opet onu austrijsku što prodaju na Kvantašu i ostalim pijacama po ceni od 170-200 dinara za 400 grama!  

Evo kako sve to izgleda na tanjiru (očekujem naravno gomilu kritika zbog plagijata, ali morate priznati da sam praktična, kreativna i ekonomična u kuhinji, malo li je u današnje vreme!):

Traže se dobrovoljci da provere da li ima afrodizijačko dejstvo :)))))

 VARIJACIJE NA TEMU

Da moj recept nije tako loša kopija (ima kofeina i šećera, podiže vas, vraća vam energiju!) govore brojne varijacije na temu Tiramisù! Prosleđujem vam linkove za neke prilično zanimljive:

- Mekani tiramisù

- Tiramisù sa jagodama

- Klasični recept

- Sa breskvama

- Sa pomorandžama

- Sa limunom

- Sa jogurtom

I za kraj, ako volite više pivo nego kafu, fenomenalne devojke sa portala Giallo Zafferano vam pokazuju kako se pravi Birramisù:

Po nešto za svačiji ukus! Vaša profesorka italijanskog jezika vam želi srećan Uskrs i puno novih verzija ove italijanske poslastice!

NAPOMENA: Autor ovog teksta nije food blogger niti profesionalni kuvar, već običan amater koji koristi magiju da, kao većina ljudi u Srbiji, od skoro ničega napravi  nešto i tako ulepša dan ljudima oko sebe. Opisani recepti namenjeni su poznanicima i prijateljima, nisu za široke narodne mase, a samim tim ne ugrožavaju ničija autorska prava. 

SOCIAL SHARE: Ako gore opisano želite da probate, pitajte profesorku kada će ponovo da pravi i rezervišite svoje parče kolača! 

Nadam se da ste čitanje završili sa osmehom!

Italijanski jezik u Novom Sadu- kako izabrati školu jezika i tečaj koji vam odgovara

Ažuriraću ovaj tekst jer smatram da je neophodno da napišem neke nove stvari koje su vezane za nastavu italijanskog jezika, tečajeve u ponudi i metode učenja. Nažalost, često mi se dešavalo da me učenici pozovu ili ostave broj za kontakt samo da bi me pitali cenu! Tada se osećam prilično bezveze, jer sam nastavnik, a ne prodavac u butiku, moj zadatak je da im prenosim znanje a ne samo "pružim uslugu" za koju će oni platiti školi ili meni, ako se opredele za privatne časove italijanskog jezika.

Da li se škola jezika ili profesor bira samo po ceni? Kada pozovete za informacije, da li uopšte pitate ko je profesor i da li tražite njegove referece? Ili možda samo želite da nađete nekog ko "drži italijanski jezik"? Možda surovo zvuči što vam se obraćam ovako, ali, kako sam ranije pisala, neke greške koje se naprave na početku učenja novog stranog jezika je teško ispraviti. S druge strane, za svoj novac imate pravo da zahtevate najbolje, pa je zato ključna stvar odabrati kurs koji će ispuniti vaše potrebe- privatne i profesionalne. Za početak, ako ste nekada učili italijanski, pogledajte ovaj infogram u kojem nam daju savete, najpre, kako da učimo:

 A sada, evo i nekih korisnih saveta kako izabrati školu stranih jezika po vašoj meri, koje, kao
  dugogodišnji profesor, mogu da vam dam:

1. Početni kurs A1 najduze bi trebalo da traje 4 meseca s tempom rada 2 puta po 90 minuta nedeljno, odnosno 8 dvočasa mesečno. Ako vam škola kaže da se radi duže, izbegavajte takvu školu, jer je nezamislivo da se tako malo gradiva toliko dugo razvlači. S druge strane, ne očekujte da ćete uspeti da nivo pređete za 20 dvočasa, jer je to realno premalo vremena da se pređu sve didaktičke jedinice.

2. Nivo A2 može da se pređe za 4-5 meseci. Znatno je zahtevniji od A1, ali s njim se uče sva vremena u indikativu i stiče se veoma dobra osnova za sve ostalo. Sa nivoom A2 u Italiji možete dobiti boravište kao stranac, štaviše, odnedavno je obavezno polaganje ispita za nivo A2 za sve emigrante/privremene radnike u Italiji!

3. Nivoi B1 i B2 su komplikovaniji, ali ja smatram da, onaj ko uči redovno, može do diplome B2 nivoa da stigne za 2 godine, a ne za 4, prema tome, kada birate školu, pitajte ih u kom vremenskom periodu biste mogli da dostignete taj nivo. Ako to mogu recimo studenti koji uče jezik na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, u trajanju od 4 semestra, zašto ne biste mogli i vi! Sa znanjem italijanskog na B2 nivou možete se upisati na fakultet ili specijalističke studije u Italiji.

4. Izbegavajte da radite po zastarelim knjigama- a to su one što su izasle pre 10 i više godina. Štaviše, poželjno je da knjiga ili njeno novo izdanje ne bude starije od 5 godina. Takvih sigurno ima, a na školi ili nastavniku je da ih pronađe i uvede u nastavu. 
Možda je nekome lakše da radi po materijalima na koje je navikao, ali i nastavnici moraju da se usavršavaju u kontinuitetu i da primenjuju ne samo nove udžbenike već i tehnološka pomagala, u skladu sa uslovima i mogućnostima koje imaju. Idealno bi bilo da svaka učionica ima kompjuter i bežični internet, da učenici mogu da koriste smartphone i tablet tokom nastave, a i nastavnici, što je realnije očekivati nego da imamo multimedijalnu tablu, kompjutere, projektore....Ulaganje u tehniku je uvek isplativo i na tome bi svi trebalo da radimo. Kreda i tabla, sveska i olovka u današnje vreme su "nadograđeni" uređajima koje sam već pomenula. S pravom- danas uz udzbenike učenici i nastavnici dobijaju CD ROM za kurs, softvere za interaktivne table i brojne materijale koji prate program a skidaju se besplatno sa interneta.
Bilo bi idealno da svi imaju originalnu knjigu, izdavačka kuća Edilingua, na primer, svoja izdanja prodaje po više nego povoljnim cenama i ne naplaćuje dodatno CD ili CD ROM, već je sve to uračunato u cenu, a s vremena na vreme daje i korisne popuste.

5. Vec od nivoa B1 mozete poceti strucne kurseve- medicina, pravo, ekonomija, poslovni italijanski. Ja izuzetno volim da radim stručne kurseve, kao i kurseve konverzacije. Takođe, savetujem učenicima da se "profesionalno" usavršavaju i na italijanskom, naročito ako s tim jezikom žele da traže posao. Poslodavci vas neće pitati koji ste nivo jezika dostigli, već šta znate da radite s tim nivoom i da li poznajete određenu stručnu terminologiju.

5. Pre nego što se upišete na kurs, idite na lice mesta u školu koja vam se čini privlačnom, upoznajte se sa profesorom, literaturom, zaposlenima. Nekada je i sam ambijent dodatna motivacija za učenje nekog jezika. Ja često ne volim da dajem informacije putem telefona već volim da potencijalni učenik dođe na besplatni čas ako je grupa već krenula ili na uvodni čas u školu na kojem predstavim program, metode rada, upoznam se sa učenicima i oni se upoznaju sa mnom. Zašto besplatni čas? Zato što učenici imaju pravo na to i zato što ja sama imam profesionalnu obavezu i ličnu želju da to uradim! Ali i iz nekih drugih razloga o kojima ću vam pisati neki drugi put, a koji se mogu nazvati i imenom "špijunaža konkurencije". 

6. Najskuplji kurs ne znači da je i najbolji- zato obratite paznju na ono sto šam već napisala- trajanje, ambijent, nastavno osoblje, korišcenje multimedijalnih nastavnih sredstava...Isto tako oni koji se reklamiraju kao najjeftiniji mogu da na kraju postanu znatno skuplji, kada se uzmu u obzir gore pomenute činjenice. Idealna grupa ne bi trebalo da ima vise od 4-6 clanova, u nekim školama se grupa formira i sa 3 polaznika, a što je manje ljudi u grupi, to je preduslov da se brže napredovanje i savladavanje nastavnih jedinica.

Na sva ostala pitanja daću vam odgovore lično ili preko mejla! Ne zaboravite, prvi čas je probni i besplatan je, ako sumnjate u bilo šta, dajem vam priliku da se uverite da je zaista tako!

BESPLATNI PREVODI MEDICINSKE DOKUMENTACIJE- "Prevodilačko srce" i ideje kako da pomognemo onima kojima je to neophodno!

Za koji dan moj blog slavi 3. rođendan. Sve je počelo 20. februara 2011. godine kada sam objavila svoj prvi post, u želji da ono što radim u praksi prenesem na "virtuelni" papir i podelim sa ljudima koje znam, sadašnjim, bivšim i budućim učenicima i klijentima za prevode. Već sam pisala o dosadašnjim, ako smem da kažem, dostignućima, ali meni nije cilj da na tome ostane, već u narednom periodu želim da pokrenem niz novih ideja, sarađujući sa ljudima koji žele isto što i ja i koji se u njima pronalaze.

Ovom prilikom želim da vam izložim ideju koja mi je pala na pamet kada sam postala sudski tumač za italijanski jezik i kada sam na svom "improvizovanom" sajtu čiji sam sama kreator i dizajner napisala da "Prevode medicinske dokumentacije za pacijente kojima je neophodno lečenje u Italiji, naročito ako su u pitanju deca, radim besplatno i bez posrednika." Da, stojim i dalje iza toga, o čemu će vam potvrditi i klijenti koji su mi se u poslednje vreme javljali. Neki nisu mogli da veruju kada sam im rekla da će dobiti besplatan prevod i pomoć pri kontaktiranju zdravstvenih ustanova u Italiji. Smatram da je to najmanje što mogu da učinim za ljude kojima će takva pomoć značiti, jer svi znamo koliko su skupi lekarski pregledi, lekovi i slično i kakvo je stanje u našoj zemlji po pitanju lečenja naših građana u inostranstvu. A i u zemlji.

Ideja se rodila znatno ranije, bila sam na humanitarnom koncertu za jednog našeg sugrađanina, navijača Vojvodine i velikog ljubitelja sporta, momka kojeg nikada nije napustila volja da se bori i pobedi sve nedaće koje su ga snašle. Bio je to rok koncert u letnjem periodu, na kojem su nastupali i neki ljudi koje poznajem, a koji se uvek odazivaju kada su u pitanju manifestacije humanitarnog karaktera. Nažalost, bilo je svega tridesetak ljudi. Sramota, ako se zna da je na par kilometara dalje, u centru Novog Sada, vesela pijana masa ispijala hektolitre alkohola i veselila se po brojnim lokalima. U isto vreme, u istom gradu, svega se tridesetak ljudi udostojilo da dođe na koncert i plati simboličnu cenu ulaznice, od koje novac ide za lečenje tog mladog čoveka. Da li su tada mediji "podbacili" u promociji takvog dešavanja ili je ljudima svejedno šta se događa u svetu koji ih okružuje, sve dok, ne daj Bože, zlo pokuca i na njihova vrata? Imena ljudi koji su organizovali koncert, kao ni osobe kojoj je namenjen, neću pominjati zbog njihove privatnosti, ali ako to budu želeli, jasno ću napisati njihova imena i prezimena.

Danas, ako mogu da učinim nešto što je u domenu moje profesije je da ljudima kojima je potrebno lečenje u inostranstvu ili prevod medicinske dokumentacije iz inostranstva, naročito deci, jeste da sve to prevedem besplatno na italijanski ili srpski jezik, pre svega bez posrednika, jer neću dozvoliti da neko možda zaradi na "tuđoj nesreći". 
Moju ideju su odmah prihvatile i Dragana Marković, hrabra Novosađanka koja je profesor engleskog i moja kuma Tanja Pavlović, profesor nemačkog i član Udruženja prevodilaca Srbije. Volela bih da se ovoj akciji priključe ne samo kolege prevodioci, već i ostali ljudi koji žele na bilo koji način da doprinesu ovoj ideji- bilo da su fizička lica ili firme i javna preduzeća, volonteri i obični ljudi zahvaljujući kojima će o ovoj ideju čuti neki drugi, treći, četvrti ljudi...Jer, nikada se ne zna kome sve može pomoći samo jedan "share" preko Facebook-a.
Naravno, neki će reći da od pevođenja žive i da nisu spremni da nam se priključe, naravno, neću im ništa zameriti. Svako od nas ima pravo na lični izbor i zna šta hoće, a šta neće. Ono što ja sigurno znam je da ljudima dobre volje neće biti teško da izdvoje par sati ili par desetina minuta da prevedu neki medicinski nalaz ili sastave mejl upućen medicinskoj ustanovi u inostranstvu. Možda nećemo u nekom trenutku imati novca da uplatimo za humanitarne akcije, ali možemo da učinimo ovako nešto.

Više neću pisati motive zašto sam pokrenula ovu ideju, već ću predložiti sledeće korake ka njenom ostvarivanju:

1- Ako delite moje mišljenje, prenesite ovaj tekst na društvenim mrežama na sopstvenim profilima i grupama čiji ste član. Ako ste prevodilac ili bilo ko što želi da da svoju podršku i pomoć pruži ovoj ideji, pišite mi preko kontakt forme ili Facebook-a. Ostavite mi vaše kontakte, kako bih mogla da vas pozovem ako mi neko bude tražio prevod na jezik za koji ste vi kvalifikovani odnosno da vas direktno povežem sa ljudima kojima je prevod potreban (u toku prve 2 nedelje od objavljivanja ovog teksta). 

2- Formiranje grupe na Fecebook-u pod nazivom "Prevodilačko srce" koja će biti javna i formiranje istoimene fan-stranice(2 nedelje nakon objavljivanja ovog teksta, u narednih 6 meseci).

3- Mogućnost formiranja udruženja građana "Prevodilačko srce" koje će zastupati gore pomenute ideje.

Prvi put vam tražim da proširite internetom informacije koje objavljujem ovde, bez ikakvog komercijalnog karaktera, već jednostavno zato što ćete možda nekome na taj način pomoći. Na kraju, poveriću se svima koji su sa čitanjem stigli do ove tačke- na ideju su me dodatno inspirisali neki ljudi, koji su dokaz da u nama i dalje kuca srce koje oseća potrebe drugih i koje želi da pomogne. Nema mnogo takvih ljudi, ali su i dalje tu. Kada ih prepoznamo, moramo ih čuvati kao prave dragocenosti i ne dozvoliti da se takve jedinke utope u sivu bezosećajnu masu, koja je stvaranje zamenila razaranjem.

Mislite o tome i javite se....

Jer zdravlje je najveće bogatstvo i toga smo nažalost svesni samo kada nedaće pogode nas same ili naše bližnje.

Intervju sa profesorkom italijanskog jezika

Uvaženi čitaoci,

Ako se sećate pominjala sam ranije u čemu je značaj pisanja bloga i šta može da se postigne kroz ovakvu formu pisanja. U vremenu kada od većine sredstava javnog informisanja dobijamo nekvalitetne, nezanimljive i nepotpune informacije, uz to, vrlo često i nepismene, u internet zajednici pojavili su se nezavisni "blogeri", čiji članci, izjave i teme imaju velikog odjeka u javnom mnjenju. Danas, zahvaljujući njima, sagledavamo informacije iz nekog drugog ugla, pokrećemo razne peticije, saznajemo mnogo toga što nikada neće biti moguće pročitati u novinama ili videti na TV-u.
Ne znam da li je to reakcija na gore opisane medije ili ipak želja da se izrazi kreativnost, jer blog nam dozvoljava da pišemo ono što želimo, nemamo uredničku politiku ili urednike koji nam zadaju teme, već delimo ono što se nama čini korisnim i što verujemo da će se svideti čitalačkoj publici.

Termin "Guest blog" označava gostovanje nekog "eksternog" autora, gosta koji dobije zadatak da napiše i objavi neki tekst na "tuđem" blogu. Takva strategija se praktikuje u SEO, a pošto nam "taj SEO" donosi posetioce, dobro je s vremena na vreme napisati po neki "guest post". Ponudila sam se tako u grupi koja objedinjuje srpske blogere i odmah dobila nekoliko poziva  da  za druge blogove napišem autorske/originalne tekstove. Rado sam ih prihvatila. Prva mi je poziv uputila Rada Čeh, koja je poželela da uradi intervju sa mnom i poslala mi pitanja na koja sam joj odgovorila putem mejla.

Ovog puta preneću samo neke delove iz tog intervjua, a ceo intervju možete pročitati na njenoj "stranici". Moram priznati da sam sa zadovoljstvom odgovarala na njena pitanja, jer mi je pružena prilika da iskažem svoje mišljenje, ideje, poglede na svet i posao. Koliko vas sve to zanima, možemo pitati Radu, jer verujem da prati statistike o posetama na svom blogu. Prenosim vam u nastavku neke delove intervjua:

Zašto sam upisala (i završila, naravno) Italijanistiku:

Ljubav prema italijanskom jeziku rodila se još 1988. godine kada sam aktivno počela da pratim fudbal.  Beše tada Evropsko prvenstvo u Nemačkoj. Italija je imala sjajan tim, ali zbog, po tradiciji, suvišnih poteza pojedinaca i krucijalnih grešaka nisu ostvarili neki uspeh. Ali nastavili su 1990. godine kada su bili domaćini Svetskog prvenstva. Bile su to godine kada nisam propustala ni jednu fudbalsku utakmicu, pratila sam osim italijanskog i nemačko i špansko prvenstvo.
I tako sve do pre nekih 4-5 godina, kada sam ljubav prema fudbalu morala da potisnem u drugi plan, zbog brojnih profesionalnih obaveza, ali i dan danas volim da pogledam dobru utakmicu, sva Svetska i Evropska prvenstva, pa čak i domaći fudbal. Možda mnogima zvuči neverovatno, ali fudbal je bio moj jedini motiv da na Filološkom fakultetu u Beogradu te 1997. godine upišem Italijanistiku.....

O nastavi i učenju/usvajanju jezika: 

....pre nego sto započnem s nekim saradnju u školama u kojima radim, organizujem besplatni demonstrativni čas, gde se upoznam sa zainteresovanim polaznicima, predstavim kurs i trudim se da tačno kažem šta će naučiti i znati nakon 3,4,5 meseci i koliko im je realno vremena potrebno da dostignu određeni nivo znanja i na koji način. Trudim se da programe prilagodim samim polaznicima i njihovim potrebama i da uvek budem realna kada im dajem informacije o tečaju i očekivanom napretku. Strani jezici se uče i usavršavaju celog života i nerealno bi bilo obećati učeniku da će već nakon mesec dana učenja da „nauči jezik“.

O aktivnostima sudskog tumača za italijanski jezik:

Svi misle kako je to lagan posao, gde mi u kompjuteru imamo već obrasce za sve dokumente, izmenimo podatke i to skupo naplatimo, što uopšte nije tačno. Svaki prevod s pečatom je posebna odgovornost, jer mi garantujemo za njegovu verodostojnost. Pri tom se ne prevode samo administrativni dokumenti, već i projekti iz raznih oblasti- tehnička dokumentacija, uputstva za upotrebu, ugovori, itd. Tu je i usmeno prevođenje na suđenjima i u svim prilikama gde je potrebno prisustvo i prevod sudskog tumača. Ako niste znali, ako se venčavate sa stranim državljaninom, na građanskom venčanju takođe morate imati sudskog prevodioca. Cene tih prevoda često diktiraju sami klijenti ili agencije- naručioci posla. 

Ako vas zanima koja mi je još pitanja Rada postavila, molim vas da posetite njenu stranicu i na njoj pročitate ostatak teksta. Takođe, ako imate vremena, posetite i druge rubrike na njenom blogu: Ja joj se i ovom prilikom još jednom zahvaljujem na ukazanom poverenju i izboru da meni "da reč" i sazna moje mišljenje i želim joj da uradi još mnogo lepih intervjua i podeli ih sa svojim vernim čitaocima.

Sve vas voli vaša profesorka italijanskog jezika!

Italijanska kuhinja: Novogodišnja trpeza između tradicije i sujeverja

Evo mene po prvi put u 2014. godini. Bila sam obećala čitaocima jedan kulinarski post, ali sam se u poslednjem trenutku predomislila, jer mi se dešavalo da mnogi pomisle da sam "food blogger" a ne profesor italijanskog jezika. Evo zašto:
Činjenica je da je u gastronomiji i hotelijerstvu budućnost. Mnogi koji već imaju fakultetsku diplomu u džepu, odlučuju da pohađaju specijalizovane akademije za kulinarstvo baš u Italiji, kako bi otkrili tajne italijanske kuhinje i započeli sopstveni biznis, ili pronašli dobar posao u inostranstvu. Osim toga, svi žele da teorijska znanja nadograde praktičnim, pa, moram reći, da moji učenici veoma vole nastavne aktivnosti vezane za kuhinju, video recepte, italijanska vina i tradicionalne specijalitete. Ja sam u svemu tome samo profesor jezika i kulture, edukator koji voli da eksperimentiše, ali koji nije u stanju da bude profesionalac i u kulinarstvu. Moje reprodukcije italijanskih recepata uglavnom su uspešne, ali sastojke moram da prilagodim našim uslovima i da pronađem zamene za namirnice kojih kod nas nema. Pošto je kod Italijana kuhinja svetinja, uraditi nešto pogrešno ponekad je gore nego opsovati Boga ili svece (objašnjenje reči: bestemmia), odlučila sam da vam ponovo prenesem jednu priču baš iz tog ugla: šta sme, šta ne sme, šta se valja a šta se ne valja za Novu godinu. 

Cenone

Da li ste nekada uhvatili sebe u sujeverju? Italijani su veoma sujeverni, to već znamo. Nova godina je prošla, pitate se? Jeste, ali mi imamo i onu našu srpsku, pa ako vam zvanični doček nije prošao baš kako ste očekivali, eto prilike da "popravite situaciju". Svojevremeno sam pisala o Novogodišnjim tradicijama u Brazilu, pred Novu godinu na svojoj Facebook stranici "Italijanski jezik u Novom Sadu" zatrpavala sam fanove novogodišnjim receptima, ali posle svega OVO MORATE da znate: zašto se jedu grožđe i nar, zbog čega valja jesti sočivo a ne valja nikako jesti živinsko meso?

Prenosim vam integralni tekst sa sajta dnevnog lista Repubblica autorke Irme D'Aria. Ako ne znate italijanski dovoljno da biste ovo razumeli, skrolujte tekst do kraja, jer ću vam na srpskom napisati i moj recept, koji je u našim uslovima izvodljiv i vrlo ukusan!

8 cibi portafortuna da mangiare a Capodanno (fonte: repubblica.it)

Lenticchie, mandarini, peperoncini, riso, ma anche melagrana, bietola, mano di Budda, sono gli alimenti che dovrebbero attrarre la buona sorte a Capodanno. Di sicuro, con le loro proprietà, attirano già la buona salute. Ecco come portarli in tavola in modo nuovo. E cosa invece evitare al Cenone?

Tutti desideriamo che l'anno nuovo sia migliore di quello che sta per chiudersi e perfino le persone più razionali e quelle meno inclini alle superstizioni cedono alla tentazione di mettere a tavola lenticchie ed uva per non correre il rischio che soldi e fortuna non arrivino. Ma non sono gli unici cibi che attirano la buona sorte. Ce ne sono molti altri come il riso, la melagrana, ma anche le bietole e i peperoncini. Il bello è, poi, che si tratta di alimenti che fanno bene alla salute. Perciò, seguendo il detto "tentar non nuoce e al limite male non fa", ecco i cibi da mettere a tavola per Capodanno, perché portano fortuna, perché fanno bene e perché possono diventare degli inediti.

Lenticchie

Perché portano fortuna: con la loro forma tonda e appiattita ricordano le monete e perciò sulla tavola di Capodanno non possono mancare come auspicio di fortuna e ricchezza nell’anno che sta per iniziare. Ogni chicco di lenticchia corrisponde a una moneta, quindi più se ne mangiano più soldi arriveranno
Perché fanno bene: le lenticchie sono, insieme con ceci, piselli e fagioli, i vegetali più ricchi di proteine e hanno (sia freschi che secchi) un alto contenuto di carboidrati. Ottima fonte di energia perché di elevato valore calorico, sono poveri di grassi (circa il 2-4%) e quindi indicati nelle diete ipolipidiche. Tra i loro pregi, inoltre, l'apporto di fosforo, ferro, vitamine del gruppo B e il contenuto in fibra alimentare.
Sacchetti porta-fortuna: oltre che mangiarle come contorno di cotechino e zampone, si possono preparare dei sacchettini porta-fortuna, con dei tulle per bomboniera da riempire con un pugnetto di lenticchie. Si legano con un nastrino in tinta e si appendono all’albero. Possiamo usarli anche come segnaposto per la tavola di San Silvestro.

Riso
Perché porta fortuna: come le lenticchie, anche il riso con i suoi chicchi dovrebbe, secondo varie

credenze, portare abbondanza per il prossimo anno. Oltre ad usarlo come ingrediente per le ricette, se ne può spargere una manciata sulla tavola oppure metterlo crudo in una ciotolina.
Perché fa bene: classico, nero, rosso, basmati, parboiled, integrale, di qualunque tipo sia, il riso è un alimento rinfrescante, disintossicante e ha un effetto blandamente astringente. Ha una digeribilità invidiabile, favorita dalla buona concentrazione di vitamina B. La sua permanenza nello stomaco è di circa di un’ora e quindi decisamente inferiore a quella di altri alimenti, come la pasta o la carne, che hanno bisogno anche di tre ore per venire digeriti.
Riso in tasca: riponete in un sacchetto di panno verde sette chicchi di riso insieme a sette chicchi di melograno. Potete mettere i sacchetti sul tavolo o, se ci sono problemi d'amore, in camera da letto. Se, invece, vi vergognate e non volete sembrare troppo superstiziosi, potete sempre salutare l'anno nuovo con le tasche piene di riso: così nessuno se ne accorgerà!

Bietola

Perché porta fortuna: molti popoli oltreoceano mettono in tavola per l’ultimo dell’anno verdure a foglia verde come le bietole, che ricordano i “verdoni”, quindi proprio i soldi. In Germania, Stati Uniti e Irlanda, invece, il cavolo è associato al denaro, forse per via del colore verde del “dollaro”.
Perché fanno bene: quasi totalmente priva di grassi, la bietola è ricca di acqua, vitamina A, K, C, beta carotene, magnesio, ferro e potassio. Ha, dunque, proprietà rinfrescanti, lassative, emollienti ed antianemiche. Fornisce appena 25 calorie per 100 grammi e rappresenta dunque un ottimo alimento da consumare durante le diete dimagranti.
Insieme ai fiori: se a Capodanno proprio non vi va di mangiare la bietola, ma non volete rinunciare al rito propiziatorio mettere delle foglie insieme a dei fiori in un vaso al centro della tavola, daranno un tocco nuovo al solito bouquet.

Mandarini
Perché portano fortuna. Oltre a ricordare l'idea del denaro, il tondo è simbolo di eternità e buon

auspicio per una lunga vita. Perciò, tutti gli agrumi sono considerati portafortuna. Il mandarino cinese forse perché ha la forma di acini d'uva  e/o per il colore brillante che lo fa sembrare d'oro, è ritenuto un validissimo portafortuna.
Perché fanno bene: la buccia è piena di limonene (principio antiossidante) che ha la caratteristica di ritardare l'invecchiamento della pelle.  Sempre dalla buccia si estrae un olio essenziale in grado di calmare l’ansia e combattere insonnia e ritenzione idrica. Molto ricco di vitamina C, essenziale per mantenere reattivo e vigile il cervello, il mandarino è anche ricco di fibre e carotene e possiede anche molte vitamine del gruppo B e vitamina A, oltre che una consistente percentuale di ferro, magnesio e acido folico.
Segnaposto personalizzati: invece del solito rosso, a Capodanno si può “vestire” la tavola con i colori dell’arancio che, tra l’altro, dona energia. Dalla tovaglia ai fiori ai centrotavola, tutto può richiamare il colore degli agrumi portafortuna. E con i mandarini si possono creare dei segnaposto personalizzati e profumati disegnando le iniziali di ciascun ospite con i chiodi di garofano.

Uva
Perché porta-fortuna: simboleggia l’abbondanza e per questo non manca mai sulle tavole di

Capodanno. Un antico proverbio, infatti, recita: “chi mangia l'uva per Capodanno conta i quattrini tutto l'anno”. Secondo alcune tradizioni, ogni acino d'uva rappresenta un mese diverso, quindi se, per esempio, il terzo chicco d'uva è un po' acido, marzo potrebbe essere un mese “rognosetto”.
Perché fa bene: è composta da pochissimi grassi e proteine, ma ricca di fibre, calcio, magnesio, ferro, potassio e di vitamina A, vitamina B e vitamina C. Discreto è il suo contenuto di acido folico. Inoltre, l'uva ha molti effetti positivi sul nostro organismo: svolge un'azione disintossicante, depurativa, diuretica, antiossidante, antinfiammatoria; aiuta a ridurre il colesterolo e a fluidificare il sangue, migliorando la circolazione.
Chicchi e rintocchi di campana: in Spagna il rito portafortuna per l'anno che inizia prevede che si mangino 12 chicchi d'uva al ritmo dei dodici rintocchi delle campane a mezzanotte, chi riesce a mangiarli seguendo i rintocchi avrà soldi e fortuna. Per evitare l'assalto alla fruttiera, può essere un gesto simpatico e gradito preparare i chicchi già contati in coppette individuali, da mettere in tavola un attimo prima del conto alla rovescia.

Melagrana
Perché porta-fortuna: la mitologia greca narra che il melograno sia una pianta sacra per Giunone e

per Venere. Ancora oggi viene ritenuto simbolo di fertilità e ricchezza per i suoi gustosi “grani” rossi che in cucina possono essere impiegati in numerosi modi. Il loro succo ha un sapore molto dolce, ideale per preparare confetture e per condire anche risotti, primi piatti e insalate.
Perché fa bene: dal punto di vista nutrizionale, è particolarmente ricco di vitamina A e B ed il suo succo sembra giovare al buon mantenimento dell'apparato cardiovascolare. Un nuovo studio condotto dai ricercatori spagnoli dell’Istituto Catalano di Scienze Cardiovascolari e presentato al Congresso della Società Europea di Cardiologia, ha infatti dimostrato che contiene delle sostanze attive nel mantenere in salute le arterie, l’apparato cardiocircolatorio in genere, e allontanare il rischio di malattie cardiache, infarto e ictus.
Bollicine di Natale: spremete il succo del melograno e aggiungetene un cucchiaio a un calice di spumante e decorate con alcuni chicchi intatti. Una buona idea è anche quella di comprare o farsi regalare un piccolo alberello di melograno da mettere sul balcone, per invitare la fortuna a restare con noi per tutto l’anno e anche oltre se abbiamo il pollice verde.

Peperoncini
Perché porta-fortuna: rigorosamente rossi sono fondamentali per scacciare la cattiva sorte. Il loro effetto scaramantico è  legato al colore associato al loro fuoco interno e alla forma appuntita capace di distruggere il cosiddetto “ malocchio”.

Perché fa bene: Atzechi, Maya e Inca lo utilizzavano già come rimedio medicinale ed anche oggi le migliaia di specie del Capsicum annuum hanno riconosciute proprietà mediche. Nel suo frutto, infatti, sono presenti capsaicina, flavonoidi, oli essenziali, carotenoidi, cellulosa, calcio e ferro. Il contenuto in vitamina C (fino a 340 mg/100 gr) è maggiore rispetto a qualsiasi altro frutto e sono presenti in quantità significativa anche le vitamine A, K, e B.
Cornetti da indossare: oltre che usarlo per dare “carattere” alle pietanze del cenone, i peperoncini sono belli anche come elemento decorativo magari per creare un centro-tavola portafortuna. Oppure possiamo indossarli: peperoncini e cornetti portafortuna, infatti, vengono utilizzati e reinterpretati sempre più spesso dalle più famose maison di moda all’interno delle loro collezioni di gioielli. Givenchy, per esempio, propone i suoi preziosi orecchini a forma di corno ricoperti di cristalli Swarovski.

Mano di Budda

Perché porta-fortuna: è un frutto originario di Cina, Giappone e India ma la pianta si trova anche in alcuni vivai italiani. Si tratta di una specie di agrume, per la precisione di una varietà di cedro i cui spicchi danno origine ad un frutto dalla forma tondeggiante, ma si diramano formando dei prolungamenti molto simili a delle dita. In Cina e in Giappone, dove il frutto viene considerato come un portafortuna, viene solitamente regalato agli ospiti in segno di buon augurio proprio il giorno di Capodanno perché è considerato un simbolo capace di portare prosperità, fertilità e longevità.
Perché fa bene: in Cina viene spesso prescritto come tonico e stimolante per l'organismo. E' inoltre un frutto particolarmente dietetico, poiché fornisce un bassissimo apporto calorico ed è del tutto privo di grassi.
Centro-tavola profumato: la Mano di Budda può essere consumato crudo o utilizzato per la preparazione di marmellate. Questo singolare frutto viene anche utilizzato semplicemente per la propria scorza, che viene affettata in maniera molto sottile o tritata ed utilizzata come ingrediente aggiuntivo in numerose preparazioni sia dolci che salate. Poiché è molto profumato, si può mettere al centro della tavola di Capodanno.

Cosa non mangiare a Capodanno

Oltre agli alimenti porta fortuna che non devono assolutamente mancare sulla tavola di Capodanno, ce ne sono anche un paio che sarebbe meglio evitare: l'aragosta, per esempio, perché i granchi camminano all’indietro e sono, perciò, simbolo di arresto al progresso e al miglioramento e piatti a base di qualsiasi volatile, perché altrimenti la fortuna potrebbe volare via!

I od svega toga, šta sam ja pripremila? Ovog puta izbor je pao na sočivo i blitvu. Sočivo- zato što je ukusno, hranljivo i volim da ga jedem baš za Novu godinu, a blitva kao zamena za kupus za sarmu- jer nikad se ne zna kada gosti mogu da pokucaju na vrata, a ako u srpskoj kući za Novu godinu nema sarme, odmah će zli jezici proširiti vest da "domaćica" ne zna da kuva! Originalni recept za sočivo možete pogledati ovde. Moj recept je sledeći:

Sastojci za 4 osobe:
Zeleno sočivo 300 grama
Maslinovo ulje
Vegeta- 1 kašika
100 grama slanine
1 kašika brašna
4 kašike blagog kečapa
4 safalade- kobasice od usitnjenog svinjskog i goveđeg mesa (zamena za Zampone ili Cotechino)- za ovu zamenu sam se nerado odlučila, naročito iz razloga što, ako već jedem meso, preferiram živinsko ili ribu, ali kad se "ne valja" reših i to da ispoštujem.

 Priprema: oprati sočivo i kuvati u većoj posudi oko 40 minuta bez dodavanja soli. U posebnoj šerpi na maloj količini maslinovog ulja propržiti 100 grama sitno iseckane slanine, dodati 1 kašiku vegete, potom 1 kašiku brašna i 4-5 kašika kečapa i začine po želji. U tu smesu dodati prethodno skuvano sočivo sa neznatnom količinom vode od kuvanja, kako bi smesa bila kremasta. Posebno proprižiti safaladu ili je staviti u vatrostalnu posudu i zapeći u rerni sa sočivom (po želji).

Drugi recept vam ovde neću pisati, jer sarme i nisu tipične za italijansku kuhinju. Dovoljna je

fotografija kao ilustracija. Ako budete imali goste Italijane koje ćete počastiti sarmom u listu od blitve, dajte im vaš recept, jer verujem da pravite sarme bolje nego ja.

Ovog puta Panettone nisam imala jerne volim gužve i potrošačku megalomaniju pred praznike, pa samim tim nisam ni otišla u neki od velikih supermarketa gde bih eventualno mogla da ga nađem- naravno po tri puta višoj ceni nego u Italiji i verovatno vrlo prosečnog kvaliteta. Ali, kao što napisah, bliži se Srpska Nova godina, a samim tim neka sujeverja mogu biti ispravljena...Kao crveni donji veš, na primer.
Hteli ili ne, od nekih sujeverja je nemoguće pobeći. Ipak, nemojte ih uzeti zdravo za gotovo, već samo kao neki "čarobni štapić" koji će vam pomoći ako i sami sebi budete pomogli. O efektima ćemo svi zajedno pisati na kraju 2014. godine!

Uživajte u praznicima dok traju,
Vaša profesorka